...เหนื่อยก็ไม่พัก หนักก็ไม่วาง... + ขี้ขโมย : หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี

...เหนื่อยก็ไม่พัก หนักก็ไม่วาง... 


พระโพธิญาณเถร หลวงพ่อชา สุภัทโท 

วัดหนองป่าพง จ.อุบลราชธานี 



โลกนี้มันก็สม่ำเสมอดีอยู่หรอก 

ที่มันไม่สม่ำเสมอนั้น 

เพราะจิตของเราหลงไปอุปาทานมั่นหมายมันเสียแล้ว 

เช่น ต้นไม้ในป่านี้แหละ ต้นนี้มันโตไป ต้นนี้มันเล็กไป 

ต้นนี้มันสูงไปต้นนี้มันเตี้ยไป 

นี่เราก็พูดแต่เรื่องของเรา ต้นไม้มันก็ไม่ว่าของมันยาวหรือสั้น 

มันก็เป็นของมันอยู่อย่างนั้น 

อารมณ์ เกิดมาจาก ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ มันก็เป็นอยู่ของมันอยู่อย่างนั้น 

ถ้าจิตมันรู้เรื่อง แล้วก็ปล่อย ๆ มันไป 

ทางตาก็ดี ทางหูก็ดี ทางจมูกก็ดี ทางลิ้นก็ดี ทางกายก็ดี ทางใจก็ดี 

ถ้าเห็นสภาพมันเป็นอย่างนั้น 

มันก็ปล่อย รับรู้แล้วมันก็ปล่อย อารมณ์ทั้งหลายนั้นมันก็เสมอกัน 

ไม่มีอะไรดี ไม่มีอะไรชั่ว มันจะดี หรือมันจะชั่ว 


ก็เพราะเราไปมีอุปาทาน มั่นหมายมันเท่านั้นตัวอารมณ์มัน 

เป็นอยู่อย่าง นั้นของมันถูกสมมติขึ้นมาในจิตใจของเรา 

เราก็ไปสำคัญมั่นหมายว่า มันเป็นที่จิตอย่างนั้น จากนั้นเราไปแบกมัน 

มันก็หนัก ความหนักนั้นก็ทำให้เกิดทุกข์ขึ้นมา ทีนี้จะวางก็วางไม่ได้... 

ทำไมจึงวางไม่ได้ ? ก็เพราะนึกว่า ของหนักนั้นมันดี 

คิดว่าวางแล้วมันจะไม่ได้ดี จึงไม่ยอมวางมัน 

อย่างบุรุษคนหนึ่งแบกต้นไม้มาถามว่าหนักไหม ? 

หนักก็วางมันเสียที่นี่ เขาไม่ยอมวาง เพราะกลัวจะไม่ได้ 

สิ่งที่ได้จากการวางนั้นมีอยู่ แต่เขาไม่เห็น... 

มันก็แบกไปดันไปจนกว่าจะตายนั่นเอง 


คัดลอกจาก... 

www.thaitv3.com


http://www.dhammajak.net/board/viewtopic.php?t=15519


ขี้ขโมย : หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี



?temp_hash=bb0c773643b506741f5b27eb63e3f933.jpg