ควรทำยังไงถ้ามีคนรักที่ อารมณ์ร้อน โมโหร้าย และพูดจาไม่ดี

ฉันมักมีคำถามในใจเสมอ ทำไม ทำไม และก็ ทำไม

ทำไมต้อง ใส่อารมณ์ ทำไมต้องทำน้ำเสียงก้าวร้าว หรือด่าออกมา

และทำไมเวลาที่พูดออกมาแต่ละครั้งต้องพูดไปด่าไป

ไม่ว่าจะอารมณ์ดี หรือ อารมณ์ไม่ดี เป็นเรื่องปกติของการใช้คำพูดที่หยาบคาย

การด่าและต่อว่าในทุกๆ เรื่องที่เธอเห็น และตัดสินว่ามันไม่ถูกต้อง

โดยไม่มีข้อยกเว้น ไม่มีเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ ไม่จำกัด เพศ และวัย

ครอบครัว คนรู้จัก หรือ ไม่รู้จัก แม้กระทั่งสัตว์ ก็ยังด่า

ไม่เข้าใจว่าที่เธอทำ มันสะใจ มันได้อารมณ์ หรือมันยังไง

ฉันไม่ใช่ผู้ดีมาจากไหน แต่ได้ยินแล้วมันหมดศรัทธา

ฉันมองหน้าเธอทุกครั้งที่ได้ยิน มองแล้วก็คิดว่าจิตใจเธอทำด้วยอะไร

ฉันนึกตำหนิในใจเสมอว่า ป.ตรี ที่เธอได้มา ไม่ช่วยให้เธอรู้วิธีใช้

ความคิดในด้านดี  พูดในด้านดี และ ทำในสิ่งที่ดี  หรือยังไง

ฉันเห็นและได้ยินเกือบทุกวัน ไม่ว่าเรื่องนั้นๆ จะเกิดจากใคร หรืออะไร

สรุปคือฉันจะไม่พอใจ และรับไม่ได้ จากนั้นก็จะทำตัวเฉยชา ไม่อยากเข้าใกล้เธอ

ได้ยินแล้วหงุดหงิด พูดไกล่เกลี่ย เชิงแนะนำหรือเตือนก็ไม่ได้ เพราะสุดท้ายก็ทะเลาะกันเอง

แล้วก็ไม่ยอมกัน ฉันก็มีเหตุผล เธอก็มีเหตุผล สุดท้ายก็จบด้วยความร้อนใจ

หัวใจมันเต้นระทึกด้วยความโกรธ เกือบทุกวัน ความหวานก็เลยไม่เคยปรากฏ

เธอรักฉันมาก มากๆ ฉันยอมรับในข้อนี้ เธอต้องการความรัก และการเอาใจใส่จากฉัน

เธอต้องการมาก มากจนบางทีแสดงออกด้วยการกระทำที่ตรงกันข้าม

ปากบอกไม่เรียกร้อง ไม่อยากได้อะไรจากฉัน แต่พอทะเลาะกันก็บอกว่าฉันไม่เคยรักเธอ

ชอบใช้คำพูด ประชดประชัน เหน็บแหนม แดกดัน ฟังแล้วเหมือนโดนบังคับ

ให้ฉันต้องทำในสิ่งที่เธอต้องการ แต่กลับบอกว่าพูดเฉยๆ นะไม่ทำไม่เป็นไร

พอฉันเฉย ไม่ว่าจะเฉยเพราะโมโหเรื่องปากหรืออารมณ์ของเธอที่ชอบเหวี่ยงไปทั่ว

หรือเฉยเพราะมีเรื่องเครียด สุดท้ายก็คือเธอไม่พอใจ หงุดหงิด อารมณ์เสียตามมา

สุดท้ายก็ทะเลาะ พอฉันอธิบาย เธอก็เถียง ต่างคนต่างมีเหตุผลมาแย้งกันอีก

ฉันร้อนใจอีกตามเคย จากวัน เป็นคืน เป็นปี ฉันทิ้งทุกอย่างจากบ้านเกิดเพื่อมาอยู่ ตจว.

ฉันมีเธอเพียงคนเดียวที่จะเป็นที่พึ่งทั้งทางกายและทางใจ แต่มันกลับตรงกันข้าม

ฉันเสียการเสียงาน จิตใจอ่อนแอ ไม่อยากทำงาน ชีวิตเบื่อหน่าย คิดถึงบ้าน

ในเมืองกับ ตจว. การใช้ชีวิตช่างแตกต่างกัน ฉันไม่มีที่ไป ที่นี่ไม่มีแท็กซี่ ไม่มีวินมอไซด์

มีแต่ห้างเล็กๆ และมันก็ช่างไกลแดดก็ร้อน เดินทางก็ลำบาก แล้วยังมาเจอเรื่องแบบนี้อีก

จะไปผ่อนคลายที่ไหนก็ไม่ได้ ทุกวันฉันอดและทน เพราะคำว่ารัก พยายามจะเข้าใจ

พยายามไม่คิดเวลาเจอนิสัย แบบนั้น แต่ก็ตบะแตกทุกครั้ง ฉันทนไม่ไหวแล้วก็ทะเลาะกัน

ใครเคยเป็นแบบนี้บ้างมั้ย แล้วฉันควรทำยังไง จะแก้ไขยังไงดี

 

 

 

ความเห็นที่ 2
dish123

สันดานแต่ละคนไม่เหมือนกันนะ ต้องทำใจ

ความเห็นที่ 3
gapang999

ใจเย็นๆครับ มีอะไรค่อยๆพูดจากันครับ หมั่นพาเค้าเข้าวัดไปทำบุญดูครับ จิตใจจะได้เย็นลง

ความเห็นที่ 4
pestle

ไม่ได้อ่านเนื้อหากระทู้

แต่อยากแนะนำว่า ถ้าคนชอบแผ่เมตตาจะไม่เป็นแบบนี้ :em24:

ความเห็นที่ 5
6potato9

...คนแบบผู้ชายคนนี้มีอยู่จริง
เราปรับตัวเขาไม่ได้
เราต้องปรับที่ตัวเรา
ถ้ายังไม่มีลูกด้วยกันแนะนำไห้เลิก ถ้าไม่เลิกกันคุณก็จะได้รู้จักนรกบนดิน :em06: