กำเนิดภาษาไทย ( ลายสือไทย )

 

 

กำเนิดภาษาไทย ( ลายสือไทย )

ในอดีตนั้นภาษาและตัวหนังสือของคนไทยได้รับอิทธิพลมาจากมอญและขอม ซึ่งมีความเจริญมา

จากชาติอื่นในสุวรรณภูมิ ต่อมาเมื่อพ่อขุนศรีอินทราทิตย์ทรงประกาศอิสรภาพจากขอม จึงเลิกใช้ขนบประเพณีแบบขอม และเลิกใช้ภาษาขอมในทางราชการ     เปลี่ยนเป็นภาษาไทยแทน แต่ยังคงเขียนด้วยภาษาขอมหวัด

        ในปีพ.ศ.๑๘๒๖พ่อขุนรามคำแหงมหาราชทรงประชุมนักปราชญ์ราชบัณฑิตร่วมกันประดิษฐ์อักษรไทยขึ้น เรียกว่า ลายสือไทย ลักษณะของลายสือไทย

            มีผู้ให้ความคิดเห็นเกี่ยวกับลายสือไทยต่างๆกัน บ้างก็ว่ามาจากอักษรปัลลวะ อักษรมอญ และอักษรขอม     ซึ่งพระองค์คงจะเอาเลือกเอาลักษณะของตัวอักษรที่สะดวกแก่การเขียนมากที่สุดมาดัดแปลงเป็นอักษรไทย ดังนี้

             - รูปพยัญชนะส่วนใหญ่นั้นดัดแปลงมาจากอักษรขอม บางส่วนก็มาจากปัลลวะ และมอญ

             - รูปสระนั้นดัดแปลงมาจากอักษรขอม มีครบทุกเสียงในภาษาไทย

             - รูปวรรณยุกต์คิดขึ้นใหม่ทั้งหมด มี ๒ รูป คือ ไม้เอก และไม้โท

             - ตัวเลขนั้นดัดแปลงมาจากตัวเลขขอม

             คุณลักษณะพิเศษของลายสือไทย คือ ความสูงต่ำของตัวอักษรนั้นเสมอกันและวางรูปพยัญชนะและสระทุกตัวไว้ในบรรทัดเดียวกัน ทำให้ไม่สิ้นเปลืองเนื้อที่ รูปอักษรมีมากพอ รูปอักษรส่วนมากเป็นเส้นเดียวกันตลอด ทำให้้เขียนง่าย รวดเร็ว ไม่ต้องยกปากกา

การเปลี่ยนแปลงอักษรของพ่อขุนรามคำแหง

             ในรัชกาลพญาลิไท ( พ.ศ. ๑๙๐๐ ) การเขียนตัวอักษรมีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมหลายประการ เช่น

             - รูปสระ อิ อี อื อยู่บนพยัญชนะ อุ อู อยู่ล่าง

             - รูปสระ ใ ไ โ สูงขึ้นเกินพยัญชนะ

             - เริ่มใช้ไม้หันอากาศบ้าง แต่ยังไม่ใช้ทั่วไป

             - ตัว ญ เขียนเช่นเดียวกับปัจจุบัน

             - เพิ่มตัว ฤา ฦา

             ต่อมาในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ( พ.ศ.๒๑๙๙ – ๒๒๓๑)ได้มีการเปลี่ยนแปลง   ลักษณะอักษรและอักขระวิธี ดังนี้

             - ใช้ไม้หันอากาศโดยทั่วไป

             - สระเอีย ใช้เช่นเดียวกับปัจจุบัน ทั้งแบบมีตัวสะกด และไม่มีตัวสะกด

             - สระอือ สระออ เมื่อไม่มีตัวสะกดใช้ อ เคียง

             - สำหรับวรรณยุกต์นั้น สันนิษฐานว่ามีครบ ๔ รูป เช่นเดียวกับปัจจุบัน ดัังหลักฐานที่ปรากฏในหนังสือจินดามณีซึ่งแต่งในรัชกาลนี้
ที่มา : กุหลาบ มัลลิกามาส หนังสือวรรณกรรมไทยแก้ไขล่าสุด ใน วันอังคารที่ 16 กันยายน 2008 เวลา 18:53 น.

ที่มา ภาษาสยามดอทคอม

 

หมูสนามเด้อ
ความเห็นที่ 2
หมูสนามเด้อ

ຣັກບອຣ໌ດເກີນຕກເດ້ອ...♥♥♥♥ :em15: :em16: :em19:

สนุกดีเว้ย..ฮ่าๆๆ

สุดแสนล้านทรวง
ความเห็นที่ 3
สุดแสนล้านทรวง

ม้วนมากกว่านี้อีกนิด ก็เหมือนอักษรล้านนาเลย

ล้านนาก็พัฒนาทางภาษา มาจากมอญ

สุโขทัย ก็เหนือ พัฒนามาจากมอญอีกเช่นกัน แต่ทางภาคกลางมา ผสมขอม มากขึ้น เลยไม่เหมือนทางเหนือไป :em02: :em01:

maewngow
ความเห็นที่ 4
maewngow

ຣັກບອຣ໌ດເກີນຕກເດ້ອ...♥♥♥♥

:em26: :em26: :em13: :em13: :em21: :em21: :em16: :em16:

ชารีส
ความเห็นที่ 5
ชารีส

ເກີນຕກ เกิบตก

ຣັກບອຣ໌ດເກີນຕກເດ້ອ รักบอร์ดเกิบตกเด้อ
:em13: :em12:

หมูสนามเด้อ
ความเห็นที่ 6
หมูสนามเด้อ

ແມວຫງ່່າວແກ່ແລ້ວເດ້ອ ອ່າໆ :em12: :em13: :em21: :em16: :em19:
v
v

หมูสนามเด้อ
ความเห็นที่ 8
หมูสนามเด้อ

ສາວຊາຣິສງາມຫລາຢ เลดี้ชารีสงามหลาย :em12: :em13: :em26: :em16: :em01:

หมูสนามเด้อ
ความเห็นที่ 9
หมูสนามเด้อ

เกิบตก เก็บไห่แหน่..หลอยขโมยเกิบมาจากวัด..เกิบเณรเด้อนั่น :em12: :em13:

หมูสนามเด้อ
ความเห็นที่ 10
หมูสนามเด้อ

ພາສາລາວມ່ວນດີເນາະ ສາວລາວກ໊ງາມຫລາຍເຈຶບ
ສນູກດີເວ້ຍ ອຶົົໆ ມາມ່ວນດ້ວຍກິນເດ້ອ

:em13: :em13: :em19: :em26: :em15: :em16: :em01: