ทัวร์คอนเสิร์ตสุดท้ายปี 2013 วงอีเกิ้ลส์ “HISTORY OF THE EAGLES”

 

 

 

“ HISTORY OF THE EAGLES ”

คอนเสิร์ตสุดท้ายของปี 2013 วงอีเกิ้ลส์ ( ทัวร์คอนเสิร์ตปี 2014 เริ่มทัวร์อีกครั้งเดือนมกราคม )

23 พฤศจิกายน 2013, Amway Center Stadium, ออร์แลนโด้, ฟลอริด้า

.........................................................................................................................

เกริ่นนำ.

คอนเสิร์ตนี้เป็นหนึ่งในคอนเสิร์ตที่ประทับใจที่สุดอย่างแรงครั้งหนึ่งในชีวิตของขะน่อย ตามอ่านเรื่องราวของอีเกิ้ลส์ น้าดอนบอกว่าน่าจะเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆ

หลายๆท่านคงได้ไปดูคอนเสิร์ตเดอะอีเกิ้ลส์อำลาฯที่กรุงเทพฯเมื่อสองปีก่อน สนามแทบถล่มเพราะคนเยอะมากๆ เลยจัด 2 รอบ สะใจกันถ้วนหน้าอิหลี

ข่าวว่าคราวนี้คงจะเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆแหล่ว เหมือนชื่อคอนเสิร์ต “HISTORY OF THE EAGLES”

งั้นขะน่อยขอบันทึกความทรงจำพิเศษแบบติดขอบเวทีมาฝากทุกท่านเนาะ

บัตรขายหมดก่อนงานหนึ่งเดือน บัตรจอดรถก็ขายหมดเกลี้ยง ต้องไปแซมแลมหาหม่องจอดเองแถวๆนั้น

กัดแข้วซื้อตั๋วแถวหน้าสุด เอาวะ...เพื่อความสุขและความทรงจำประวัติศาสตร์ที่มีค่าทางความรู้สึก!

 (ตั๋วราคาสามหมื่นบาท, ภาพจากกล้องมือถือกาแล็คซี่ S4, แอบเอากล้องเล็ก Lumix เข้าไปด้วย พ่ะน่ะ.)

ผู้ร่วมชะตากรรมแถวหน้าติดเวทีมีแต่สว. เหอๆๆ สต๊าฟแจ้งว่าถ่ายรูปได้แต่ห้ามใช้แฟลชเด็ดขาด

ห้ามส่งข้อความขณะดูคอนเสิร์ต ห้ามบันทึกเสียงหรือวีดีโอใดๆทั้งสิ้น..คับโพ๊มมม

......................................................................................

ประมวลภาพ.

 

 

เปิดคอนเสิร์ตในช่วงแรกจะเป็นการเล่าประวัติที่มาของวง สลับกับเล่นเพลงอะคูสติก มีโคมไฟลางๆ

 ดิ อีเกิลส์ : The Eagles เป็นวงอเมริกันร็อก จากแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2514 (ค.ศ.1971)

มีเพลงฮิตมากมาย ในยุค 70’s จนถึงปัจจุบัน

 

"ดอน เฮนลี่ย์" (Don Henley) ตีกลอง กีต้าร์ ร้องนำ

"ทิโมธี บี. ชมิท" (Timothy B. Schmit) เบส ร้องนำ

 สมาชิกในปัจจุบันคือ เกลนน์ ฟรายย์, ดอน เฮนลีย์, ทิโมธี บี. ชมิท และโจ วอล์ช

ขะน่อยได้ที่นั่งเยื้องทางขวาของน้าทิม อ๊ากกกกกกซ์ สุดยอดเลยน้า รักน้าทิม อ๊ากกกกซ์ๆๆๆ

น้าทิมแก่ไปเยอะเลย แต่เสียงดีเหมือนเดิมเด้อ 

สปอร์ตไลท์ส่องไฟไปด้านหลังดูแฟนๆร่วมสองหมื่นกว่าคน เต็มทุกที่นั่ง!!

เกลน ฟราย์” (Glenn Frey) กีตาร์ ร้องนำ

ตอนแรกก็สับสนว่านามสกุลน้าเกลนนี่อ่านออกเสียงว่าไงแน่ เฟรย์หรือฟรายย์

พอแนะนำตัวบนเวที ออกเสียงว่า เกลน-ฟราย

พอเล่นจบแต่ละเพลง จะมีสต๊าฟเอากีต้าร์มาเปลี่ยนทุกเพลง

"โจ วอลช์" (Joe Walsh) กีต้าร์โซโล ร้องนำ 

ธีมแสงสีบนเวที จะเป็นภาพจากอัลบั้มต่างๆที่ผ่านมาของวงอีเกิ้ลส์ ด้านข้างเวทีมีจอสกรีนทั้ง 2 ข้าง

 

นั่งหน้าสุดดีตรงที่เห็นชัดแจ๋ว แต่ภาพมุมกว้างทั้งเวทีและมุมไกลอีกด้านจะไม่ค่อยเห็น 

" เบอร์นี่ ลีดอน " (  Bernie Leadon ) อดีตสมาชิกวง กีต้าร์ แบนโจ แมนโดลิน ร้องนำ

นั่งเล่นตรงข้างหน้าขะน่อย ไม่อยากจะเชื่อเลย! โอ้ววววววววๆๆๆ

น้าดอนพูดออกไมค์ ขอให้แถวสามแถวที่อยู่ข้างหน้าห้ามลุกเต้นเพราะบังคนข้างหลังด้วยอ่า

เอ๋า..จังได๋นิ่ ฮ่วย...ตอนหลังแกบอกเต้นได้ พรึ่บเลย อิอิอิ..

เพลง Hotel California น้าโจกำลังโซโล่กีด้าร์ แจ็คกีต้าร์มีปัญหาซะงั้น เสียงหายไป 3-4 วินาที

เป็นๆหายอยู่ 2-3 ครั้ง สต๊าฟเอาแจ็คใหม่มาเสียบให้  เพลงฮิตซะด้วย..เกือบไป

น้าเกลนเสียงดีเหมือนเดิมเช่นกัน

 

สองน้าแข่งกันดีดกีต้าร์ให้อีกคนดีดตาม แตว แน๊ววววววววว....แววววว..

Desperado..เพลงนี้ขะน่อยแหกปากสุดๆ

น้าดอนเล่นวน ไปตีกลองมั่ง กีต้าร์มั่ง ร้องนำมั่ง 

พักช่วงสั้นๆแป๊บนึง หลังจากเล่นไป 12 เพลงจากทั้งหมด 27 เพลง

กลับมาต่อ...

Love Will Keep Us Alive

สุดท้าย...งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา...

เวลาแห่งความทรงจำสิ้นสุดลง ทำไมเวลาผ่านไปเร็วแบบนี้

27 เพลง ใช้เวลาสามชั่วโมงกว่าๆ ทำไมจบเร็วแท้ ... คุ้มค่าทุกวินาทีจริงๆ !!!

ตะโกนเรียกน้าดอนๆๆ..

 ไปจริงอ่ะ....อ่าส์....โชคดีฮับน้าๆ สุดยอดเล๊ยยยย ซวดๆๆๆๆ โอ๊ยย ไม่อยากให้จบเล๊ย!

เอาอีกๆๆๆๆ..เอาอีก..เอาอีกๆๆๆๆ คัมแบ็คคคคคคคค..T T

The End.

.................................................................................................

เบื้องหลัง.

ถ่ายเองได้แค่นี้แหล่ะเด้อ เหอๆๆๆ 

สต๊าฟมาเคลียร์เวทีทันทีหลังจากคอนเสิร์ตจบ

จุดควบคุมแสงสีเสียงทางด้านหลัง

แตกซวดซาด..กลับบ้านไผบ้านมัน...

ขอขอบคุณหลายๆเด้อที่ติดตามชมกระทู้รีวิวอย่างยาวววววว..สะใจขาร็อค พ่ะน่ะ อิอิ

คอนเสิร์ตหน้าจะมารีวิวใหม่เด้อ.

nz16
ความเห็นที่ 1
nz16

....อยากจะกรี๊ดส์ส์ส์ สักล้านครั้ง..ถ้าสุดท้ายจริงๆก็จะเสียดายมากที่สุด....วงโปรดพอๆกับบีจีส์...

...ฟังเพลงนี้ทีไรเป็นต้องน้ำตาซึม...น้องที่เสียไปชอบเพลงนี้มาก....ช่วงที่ปล่อยแก๊ส พร้อมเพลงนี้ก็ดังขึ้นทันที...ขอบคุณมากๆนะหมู... :em12: :em12: :em26:. :em05:..

nz16
ความเห็นที่ 2
nz16

.........แล้วกัน!!!!... ลืมอ่านรายละเอียด...นึกว่าจะสิ้นสุดทัวร์แบบถาวร.. :em08: :em10:...

หมูสนามเด้อ
ความเห็นที่ 3
หมูสนามเด้อ

น้าดอนเขาบอกว่าทัวร์เสร็จปีหน้าก็เลิกวงถาวรแน่นอน (เลิกวงครั้งที่ 3)เด้อจ้า
เลิกมาแล้ว 2 ครั้งในรอบสี่สิบกั่วปี...
หมูฯกับน้องพี่nz16คล้ายกันหลายเรื่องเลย คิดว่าน้องฝากมาละกันเนาะ จุ๊ฟฟฟฟๆๆ :em26: :em26: :em19: :em16:

nz16
ความเห็นที่ 4
nz16

... :em12:..จ้ะ...อีกอย่างเค้าเกิด 1969....คิดถึงเน๊าะ เศร้าจัง....คห. ต่อไปห้ามเศร้าตามนะจ๊ะ...

ชารีส
ความเห็นที่ 5
ชารีส

หมายถึงเงินค่ายาดองหมดก็ทำคอนเสิร์ตเลิกวงที แบบนี้เหรอ

คุ้นๆนะนิสัยแบบนี้ :em13: :em12:

เพลง นักร้องสมัยก่อนคุณภาพจริงๆ

แนวเพลง เนื้อหา เสียงร้องก็หลากหลายให้เลือกเสพ

ไม่เหมือนนักร้องทุกวันนี้ มีแต่เพลงผับบาร์

แจกรางวัลกันไร้คุณค่าเหมือนของแถมขนมเด็ก

หน้าเดิมๆเวียนรับรางวัล เวียนแสดงบนเวที น่าเบื่อ

อีเกิ้ลคืออินทรี ฟอลคอนคือเ ห ยี่ ย วใช่ไหม

เ ห ยี่ ยวภาษาอีสานเรียกว่า ฮุ่ง

แต่คนอีสานก็น่าจะเรียกอินทรีว่า ฮุ่ง คือกัน

เพราะไม่เคยได้ยินเรียกว่า อินทรี

และในนิทานนางกลองก็น่าจะหมายถึงอินทรี

งั้น HISTORY OF THE EAGLES

น่าจะแปลได้ว่า ประวัติเสื่อสาดของพวกฮุ่ง เนาะ

หวัดดีแฟนคลับ ฮุ่ง มอนสเตอร์ ทั้งหลาย :em13:

หมูสนามเด้อ
ความเห็นที่ 6
หมูสนามเด้อ

สาวฝรั่งนั่งข้างๆ มาถามข้อยว่าเกิดทันเพลงอีเกิ้ลส์เหรอ ยังเด็กๆไม่น่ารู้จักวงนี้ เหอๆๆๆ :em12: :em13: ตาถึงจริงๆ..:em19: :em01: :em12: :em13:

nz16
ความเห็นที่ 7
nz16

... :em13: :em13: :em13:...

ชารีส
ความเห็นที่ 8
ชารีส

Panasonic Lumix DMC-TZ5

ถ่ายชัดดีเนาะ คนใช้แพแนส่วนมากจะเป็นวัยรุ่นและหน้าตาดีพะน่ะ :em12:

6potato9
ความเห็นที่ 9
6potato9

:em01: :em01: ขอเพลงบอกว่าอย่าขอหมอลำแหน่ :em07: :em07: :em07: :em07:

เฮียหลง1978
ความเห็นที่ 10
เฮียหลง1978

1969 ถือเป็นปีของประวัติศาสตร์ร็อคแอนด์โรลปีนึง
เหตุการณ์หลายเหตุการณ์เกิดขึ้น
ดังสุดคือเทศกาลดนตรีวู๊ดสต็อค
ที่จัดที่ฟาร์มของนายแม็ค ยาสเกอ
ที่มีคนเข้าไปดูถึง 3 แสนคน
เสียดายวงดังหลายๆวงไม่ได้ไปเล่น
เดอะ บีทเติ้ล วงแตกไปแล้ว
เลดเซฟพลิ้น อีโก้จัดบอกว่าไม่ยอมเล่นร่วมกับวงอื่น ตอนหลังผู้จัดการวงออกมากล่าวขอโทษและบอกว่าเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างมหันต์ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลดนตรีครั้งประวัติศาสตร์
เดอะ ดอรส์ ก็ไม่ได้ไปสาเหตุเพราะจิม มอริสันช่วงนั้นเมายาขนาดหนักถึงขั้นหลอนกลัวถูกยิงบนเวที

อย่างไรก็ตามเทศกาลวู๊ดสต็อคปี1969ก็ยังไม่ใช่เทศกาลดนตรีที่มีคนดูเยอะที่สุด
หากแต่เป็น Isle of Wight Festival ในปี 1970 ที่มีคนเข้าชมเกือบ 7 แสนคน
แม้ความยิ่งใหญ่จะไม่แพ้วู๊ดสต็อคแต่อย่างว่าอะไรที่จัดทีหลังมันย่อมไม่ดังเท่าอันแรก
แต่ The Who เล่นได้มันส์มากๆในเทศกาลนี้เจ๋งกว่าตอนที่เล่นวู๊ดสต็อคอีก