ความเศร้าของคนอายุ 37 ที่หางานยาก

ดิฉัน อายุ 37 ปี ตอนนี้ทำงานเป็น ผู้จัดก1ารร้านค้าของบริษัทเล็กๆแห่งหนี่ง และเช่าพื้นที่ในห้าง ในส่วนของ department ซึ่งจะมีกฏระเบียบ ของห้างซึ่งร้านค้าที่เช่าอยุ่ในพื้นที่ ในส่วน departmen จะต้องปฏิบัติตาม โดยย่อดังนี้

1.ห้ามพนักงานเข้าห้องน้ำลูกค้าซึ่งห้องน้ำลูกค้า ยกเว้นหัวหน้าระดับหัวหน้างาน และผู้จัดการแผนก หรือส่วน จะสามารถเข้าห้องน้ำลูกค้าได้ ห้องน้ำพนักงานต้องมีการต่อคิวกันเข้าบ้างในบางช่วง ซึ่งพนักงานขายในห้างจะเยอะมาก และห้องน้ำพนักงานก็มีอยู่แค่ชั้นเดียว ประมาณ 15-18 ห้อง

2.ห้ามพนักงานทุกคนทานข้าวนอกห้าง

3.ห้ามพนักงานนั่ง

4.ห้ามพนักงานใช้ลิฟต์ลูกค้า และใช้บันไดเลื่อน รวมกับลูกค้า ยกเว้นแต่ ที่ทางห้างได้กำหนดไว้ให้แล้ว

5.ต้องมีการเซ็นต์ชื่อลงเวลาประจำพื้นที่ทุกชั่วโมง

ดิฉันรู้สึกทึ่งกับพนักงานขายท่านๆอื่นที่ อยู่มานานหลายปี และสามารถ เข้าใจและรับกฏแบบนี้ได้

นี่เป็นครั้งแรกที่ดิฉัน ต้องเข้ามาทำงานในห้างภายใต้พืนที่ department และต้องเจอกับกฏแบบนี้และทำงานมาแล้วประมาณ 6 เดือน ต้องบอกตามตรงว่ารู้สึกเบื่อกับกฏแบบนี้ และก็รู้สึ่กว่าทำงานอยู่ในร้านพื้นที่เช่าแบบนี้ ตัวเองไม่ได้มีกิจกรรมอะไรเพิ่มเติม และรู้สึกว่ามันเหนือยๆ และต้องการหางานใหม่

แต่ด้วยอายุ 37 ปี จบรามคำแหง คณะบริหารธุรกิจ เอกบริหารทั่วไป เคยผ่านงานด้านประสานงานการตลาด 2ปี  และ บริหารงานร้านค้าปลีกมา 5 ปี แต่ พื้นทางทางด้านภาษาก็แค่พอสื่อสาร บริการลูกค้าได้ในเบื้องต้น และอ่านได้ เขียนได้ นิดหน่อย แต่ประสบการณ์ ด้านเอกสาร การประสานงานกับแผนกต่างๆ กับลูกค้า กับบริษัทคู่ค้า การบริหารยอดขาย การบริหารสต๊อกสินค้า การวิเคราะห์ความต้องการลูกค้า กับทำเอกสารยอดขายต่างๆ  การหาสินค้าให้ตรงกับความต้องการ งานเหล่านี้ ดิฉันทำได้ ส่ง resume สมัครงาน ก็ถูกเรียกไปสัมภาษณ์ หลายที่ แต่ไม่ผ่าน เพราะเขียนและพูดภาษาอังกฤษได้ไม่ดี และโดยส่วนตัวแล้วตัวเองเป็นคนเรียนรู้งานได้เร็ว และ จะมีการนำมาพัฒนาได้ตลอด ส่วนเรื่องภาษาอังกฤษนั้นก็ไม่ได้เรียนรู้เพิ่มเติมมาก นี่ก็เป็นข้อผิดพลาดอย่างมาก ที่ไม่ใส่ใจ ดิฉันก็รู้สึกปวดขาด้วยเนื่องจากเป็นหมอนรองกระดูกกดทับเส้นประสาทสันหลัง

ถ้าใครต้องการที่จะลองเรียกดิฉันไปสัมภาษณ์ดูว่า ดิฉันน่าจะสามารถมีส่วนช่วยการเติบโตของบริษัทของท่านได้บ้าง กรุณาส่งเมล์มาที raifa1199@hotmail.com

 

ความเห็นที่ 1
สุลต่านก็องโต้

ไม่ใช่งานขาย ไม่ต้องสต๊อคสินค้า ไม่ต้องกังวลว่าต้องมีเงินทุนมากๆในการสั่งซื้อสินค้าใช้เอง หรือสต๊อคไว้ พี่สบายใจได้

งานนี้แปลงค่าใช้จ่ายประจำวัน ที่เราและคนทั่วไปต้องจ่ายอยู่แล้ว ให้มาเป็นคอมมิสชั่น รายได้ของเรานะครับ

ผมเมลล์ไปแล้วนะครับ ไปเปิดเมลล์อ่านได้เลยครับ ถ้ายังไม่ได้ก็รบกวนแจ้งด้วยนะครับ จะได้ส่งไปใหม่

อ่านให้ละเอียดนะครับ

โชคดีครับ

ความเห็นที่ 2
dd

ทำไมไม่หางานใน website หางานดูค่ะ หรือฝาก resume ไว้กับบริษัจัดหางาน คิดว่าจะหางานง่ายกว่านะคะ

ความเห็นที่ 3
กบฏน้อย

แต่ละที่ก็มีกฎระเบียบของมันอยู่

ความเห็นที่ 4
สุลต่านก็องโต้

ผมมีงานเล็กๆ ลงทุนต่ำ จะแนะนำให้

แต่ขอให้พี่ จขกท. ตั้งใจทำจริง นะครับ

เพราะผมทำอยู่ เป็นงานที่ทำง่าย ทำได้ทุกที่ทุกเมื่อที่มีคอมและเนต และไม่กระทบกับงานหลักงานประจำ หรือในอนาคตถ้าไปได้ดี พี่ก็สามารถเปิดออฟฟิศเล็กๆ ทำเป็นงานหลักไปเลยก็ได้ครับ

ไม่ได้โม้ นะครับ เพราะผมพิสูจน์กับตัวเองมาแล้วว่าทำได้ง่าย และไม่ยาก ลงทุนน้อยมาก ขอแค่มีความตั้งใจ และโปรโมท โฆษณาหาลูกค้าเก่ง คิดว่างานนี้น่าจะช่วยพี่ได้นะครับ

เดี๋ยวจะเมลล์ ไปนะครับ

ความเห็นที่ 5
firn

มีกฎระเบียบเป็นเรื่องธรรมดา เราเคยโดนหนักกว่านี้หลายเท่า เคยเป็น call center

ความเห็นที่ 6
Jamyy

เป็นกำลังใจให้ครับ จบราม บริหารทั่วไปเหมือนกันเลย ผมอายุ 32 ปีแล้ว เป็นคน ตจว.ทำงานที่โรงงานอุตสาหรรมที่ระยองครับ ถ้าพี่จะลองมองหางานแถว ตจว. ก้อน่าจะเป็นอีกทางเลือกนึงนะครับ ด้วยอายุ 37 ปีแล้ว คงเป็นอย่างต่ำก้อ supervisor แล้วล่ะ

สู้ สู้ ครับ อย่าท้อ

ความเห็นที่ 7
น้องเหน่ยเหนย2010

3.ห้ามพนักงานนั่ง<----นังมาโดก้า(เพ่อนสาว)รับสมัครพนักงาน"นั่งพับถุงกล้วยแขก" วุฒิปริญญาตรี...8แปดโมงเช้า-5โมงเย็น ลุกขี้ยืนเยี่ยวได้ตามสะดวกข้างเสาไฟฟ้าหน้าบ้านได้...สามารถออกไปทานข้าวกลางวันนอกที่ทำงานได้ ...แต่ต้องไปซื้อก๋วยเตี๋ยว น้ำเป็บซี่ มะม่วงดอง ให้นายจ้าง(มาโดก้า)ด้วยเจ้าค่ะ!

ปล.ตอนนี้นังมาโดก้ามีโครงการขยายกิจการร้านกล้วยแขกจากความยาวหน้าร้าน 2.50เมตร เป็น 3.40เมตร และต่อหลังคาบังแดดขึ้นอีก1เมตร30เซ็นฯ ยินดีต้อนรับคน"วัยเดียวกัน"อย่างคุณ มาช่วยขยายกิจการให้ใหญ่โตขึ้นเจ้าค่ะ!

ความเห็นที่ 8
555

Where there is a will,
there is a way .

ความเห็นที่ 9
อะนะ

คุณยังดีค่ะ อายุเยอะแต่มีประสบการณ์
เราเห็นคนที่ศูนย์ฝึกอาชีพ อายุเยอะไม่มีประสบการณ์
หางานลำบาก เยอะแยะค่ะ พอไปทำงานบริษัทเล็กๆ
โดนไม่จ่ายค่าจ้าง กันเยอะแยะไป เด๋วนี้นายจ้างมันเอาเปรียบจะตาย ห้ามมันทุกอย่าง คนเด๋วนี้ทำงานยิ่งกว่าเครื่องจักร ยิ่งกว่ามนุษย์และ บางคนโอทีก็ไม่จ่ายแถมลดคน หัวหน้างานก็หาทางบีบ งี่เง่า ขี้อิจฉามีนะคะเรื่องจริง ค่ะ ไปดูตามโรงงานสิคะ สาวออฟฟิศในโรงงาน เป็นโรคในช่องท้องเยอะนะค่ะ ก็ต้องทนทำทั้งนั้น ไม่รู้ว่าทำไมเป็น เฮ้อ

ความเห็นที่ 10
ทำใจ

เพื่อนที่ทำสายการบิน เงินเดือนสูงมาก ยังโดนโกงโอที และก็ลดคนด้วยค่ะ คนทำงานมาบ่นๆ กันเครียดกันนะ อีกคนก็บอกเงินเดือนเป็นแสน แต่ไม่มีความสุข อืม ไม่รู้จะพูดว่าไงดี เดี่ยวนี้แย่ๆกันไปหมด ไม่มีใครแก้ได้ด้วย