ทำอย่างไรเมื่อให้อภัยแต่ใจยังไม่ลืม

เรื่องมีอยู่แบบนี้ค่ะ คือเรากับแฟนคบกันมาปีกว่าๆ แฟนเรากับเรารู้จักกันที่ต่างประเทศ เค้าเรียนอยู่ที่นั่น แต่เราแค่ไปเยี่ยมญาติเลยเจอกัน ตอนอยู่ที่นั่นเค้าก็ดีกับเรานะแหละ พาเราไปเจอพ่อแม่เค้าด้วยตอนนั้นคบกันได้ 2-3 เดือนเราก็กลับมาเมืองไทยแต่ก็โทรคุยกันทุกวัน จนวันนี้เค้าก็เก็บแม้แต่ message ที่เราส่งให้ครั้งแรกไว้ แต่เรื่องราวไม่ได้สวยงาม เพราะเมื่อ 2 เดือนก่อน เค้ามาสารภาพกับเราว่าหลังจากที่เรากลับไปได้ 4 เดือนเค้าไปเล่นดนตรีที่ผับแล้วก็ดื่มหนักมากเพราะงานนั้นเป็นงานส่งท้ายที่เค้าจะเล่น ขากลับเค้ากลับมากับเพื่อนหลายคน มันดึกแล้วทุกคนก็เมาหอเค้าอยู่ใกล้เลยอาสาให้เพื่อนๆ มาพัก แต่ทุกคนพอสักพักก็ขอกลับไปก่อนเหลือแต่เพื่อนผู้หญิงเค้าคนหนึ่งไม่ยอมกลับ แล้วก็มาสารภาพกับแฟนเราว่าที่ผ่านมาชอบมาตลอด แล้วเธอก็ถอดเสื้อผ้าแล้วเค้ามาหาแฟนเรา เค้าบอกว่าเค้าผิดเองที่ห้ามใจไม่ได้ จากนั้นเค้าก็มีอะไรกัน โดยผู้หญิงคนนั้นก็รู้อยู่แล้วว่าแฟนเรามีเราอยู่ ต่อมาเค้าก็ยังแอบมาหาแฟนเราอยู่ โดยบอกแฟนเราว่าถ้าทิ้งเค้าเค้าจะบอกพ่อแม่ และบอกทุกคน หลังจากนั้นอีก 2-3 เดือน สุดท้ายผู้หญิงคนนั้นก็ตัดสินใจไปจากแฟนเราหลัง เพราะแฟนเราบอกกับเค้าว่าจะไปบอกใครก็บอก จะฆ่าก็มาฆ่าเลย แต่เค้าก็ไม่ได้รัก ทุกวันไม่เคยมีความสุข รู้สึกเลว ผิดมากๆ แล้วตอนนี้แฟนเราก็ย้ายกลับมาแล้ว

ตอนที่เค้ามาสารภาพกับเรา เราเสียใจมากตอนนั้นว่าจะเลิกไปเลย ทะเลาะกันรุนแรงเราต่อว่าเค้าตลอดแต่เค้าก็ไม่เคยตอบโต้ ได้แต่บอกว่าเค้าไม่ดีเอง สัญญาจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว เค้าไม่เคยมีความสุขเลยที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ถ้าเค้าไม่จริงใจเค้าจะสารภาพทำไม ถ้าไม่บอกเราก็ไม่มีทางรู้ แล้วเราก็เป็นผู้หญิงคนเดียวที่เค้าพามาหาพ่อแม่ เราเลยลองให้โอกาศเค้าสักครั้ง แล้วเราก็เห็นว่าเค้ารู้สึกผิดจริงๆ ทุกครั้งที่คุยกันเรื่องนี้เค้าจะร้องไห้แล้วกอดเราบอกว่าจะตบตียังไงก็ได้แต่อย่างทิ้งเค้าเลย เค้าเอาโทรศัพท์มาให้ดูว่าตลอดเวลาตั้งแต่รู้จักเราเค้าเก็บทุกอย่างของเราไว้ ให้รหัส msn ทุกอย่างที่เราสามารถเช็คได้ ตอนนี้เราอยู่กับเค้า เรื่องก็ผ่านมาได้ 7 เดือนกว่าๆ แล้ว ใน 7 เดือนที่ผ่านมาเค้าก็ดูแลเราอย่างดีตลอด ไม่เคยมีพฤติกรรมที่ไม่น่าไว้ใจอีกเลย แต่ไม่รู้ทำไมทุกครั้งที่เรานึกถึงเรื่องนี้ เราจะเจ็บปวดมาก ทั้งๆ ที่ตั้งใจจะให้อภัย ให้โอกาส เราทราบดีว่าหลายๆ ครอบครัวก็อาจมีปัญหาที่ยิ่งกว่านี้ ถ้าเค้ายังไม่ผิดซ้ำ 2 เราก็ควรจะลองอภัยอดีตมันก็ผ่านมาแล้ว เราควรมองที่วันนี้และอยาคต แต่เรารู้สึกเจ็บและระแวงตลอด เหมือนฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนไม่เลิก แต่เราก็รักเค้ามากจริงๆ เราตัดใจเลิกเค้าไม่ลง คิดตลอดว่าเค้าไม่น่าเกิดขึ้นเลย เราควรทำยังไงดีค่ะ   

ความเห็นที่ 1
blovey

การให้อภัย คือ โอกาสที่เราให้กับหัวใจตัวเอง

ถ้าคิดว่ารักเค้า ต้องทำใจ คิดซะว่า มีเค้าอยู่ด้วยในวันนี้ดีที่สุดแล้ว คุณคือคนที่เค้าเลือก ถ้าคุณไม่มีเค้าแล้วไม่มีความสุข ก็ต้องใช้เวลาที่ได้อยู่ด้วยกันให้ดีที่สุด ชีวิตคนเราไม่แน่นอนไม่รู้จะอยู่บนโลกนี้ได้อีกกี่วัน

เอาใจช่วยค่ะ รู้ซึ้งถึงความรู้สึกนี้ดี

ความเห็นที่ 2
ของเราก็คือของเรา

มันก็เป็นธรรมดาค่ะ แผลในใจ มันก็ยังอยู่เป็นแผลเป็น ถึงแผลจะหายแต่บางครั้งมันก็ยังเจ็บแปล๊บๆอยู่ เราก็เป็น แฟนเราก็เหมือนกรณีอย่างคุณ แต่มือที่สามนั่นมันอยู่ใกล้เราแค่ปลายจมูก ยังวนเวียนอยู่ใกล้ๆเรา เห็นหน้ากันอยู่แทบทุกวัน ร่วมสังคมเดียวกัน ทำงานร่วมกัน แล้วเราล่ะเจ็บอยู่หรือเปล่า คิดขึ้นมาทีไรเราก็ยังเจ็บอยู่เหมือนเดิม แต่แฟนเราก็พยายามไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับยายคนนั้นอีก แต่ยายคนนั้นสิ พยายามจะเข้าหาแฟนเราเหลือเกิน

เฮ่อ คิดแล้วมันก็เหนื่อยใจ เบื่อมากเหมือนกัน

ความเห็นที่ 3
เจี๊ยบ

เรื่องมันเป็นอดีตไปแล้ว จบไปแล้วด้วยไม่ใช่เหรอคะ
แผลเป็นก็ให้มันค่อยจางๆไปซะนะคะ ต้องทำให้รักเป็นแบบต้นไม้นะ อย่าให้เป็นแก้วบางใส
คนเรามันมีความผิดพลาดนะ เค้ารักคุณมากกว่า ไม่งั้นนะ ไม่เลือกที่จะยอมรับสภาพที่เสี่ยงต่อชีวิตขนาดนั่น และเสี่ยงที่จะมาเล่าให้คุณฟัง เพราะโอกาสเสียคุณไปก็มี ก็อย่างที่เค้าบอก ไม่บอกคุณไม่รู้หรอก แต่เค้าเลือกที่จะบอก ให้รู้คุณรู้จากปากเค้าดีกว่ารู้จากคนอื่น
แต่ก็ต้องมีคาดโทษกันบ้างนะ

ความเห็นที่ 4
เฮ้อ..

เราเข้าใจความรู้สึกของคุณนะ เพราะเราก็เป็นแบบคุณ
แต่ต่างกันตรงที่แฟนเราโกหกเรื่องในอดีตก่อนจะมาเป็นแฟนกับเรา
เป็นแฟนกันแล้วเค้าก็ไม่เคยไปมีใคร แต่ในใจพอมารู้ความจริงทีหลังมันก็เจ็บ
เจ็บที่เค้าไม่บอกเราแต่แรก ถามว่าถ้าบอกความจริงเราก็รับได้นะ
คนเราเคยผ่านใครมามันไม่แปลก
แต่ในกรณีของคุณ ต้องเข้าใจว่าตอนนั้นเค้าเมา
แล้วผู้หญิงก็ให้ท่าขนาดนั้น ถ้าไม่ใช่พระเป็นใครก็คงทนไม่ได้หรอก
คุณอาจจะลืมมันไม่ได้แต่ก็ต้องทำใจ ตราบใดที่คุณยังรักและอยากคบกับเค้า
เพราะไม่งั้นคุณก็จะไม่มีความสุขไปตลอด