เรื่องย่อ ละคร กาษานาคา หมวด » » เรื่องย่อ ละคร กาษานาคา

    เรื่องย่อ กาษา นาคา ออกอากาศทาง ช่อง 7  เวลา 20.30 - 22.30 น.(เริ่ม 17 พ.ค. 50)                  หญิงสาวสวยเธอนั่งอยุ่บนตังใหญ่กำลังทอผ้าสีขาวสะอาดตา ถูกถึกทอยาวเป็นวาแล้วไหมก็วางบนลงมือ ของวารี เสียวแผ่วเหมือนกระซิบ ว่า " ฝากผ้ากาษาให้วาดจันทร์ สำหรับใช้ในวันที่ผู้ที่เธอรักที่สุดบวช อย่าให้ผ้ากาษาแก่วาดจันทร์ ผ้ากาษานี้เป็นของ วาดจันทร์" วารีสะดุ้งตื่นจากความฝันที่ราวกับความจริง ในวันรุ่งขึ้น ผ้าไหมสีขาวของวารีก็ตกมากถึงมือของวารี จากร้านขายของเก่า ผ้าผือนั้นถูกเก็บเป็นอย่างดี จนกระทั่งวาดจันทร์ลูกสาวของวารี และพิสุทธิ์ อายุ 21 ปี เธอจึงได้พบกับพงศ์พญาผู้ชาย ที่เธอรักมากรักที่สุดในชีวิต            พงศ์พญาพับกับวาดจันทร์ ในคืนวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 เขาดู บั้งไฟพญานาค ที่ริมแม่น้ำโขง  ความรู้สึกประหลาดแล่ผ่าน ร่างกายเมื่อสบตา กับวาดจันทร์ หญิงสาวสวยและน้ำเสียงไพเราะ ที่ไม่เคยลบเลือนไปจากใจของเขาตั้งแต่วันพบจนถึงวันที่ต้องจากกันชั่วนิรันดรฺ วันนั้นเขามาพบกับวิตา อู๋และอี๋ ระหว่างทางกลับกรุงเทพฯ วินตาชวนแวะชมแกลลอรี่ " สวนศิลป์ริมโขง"  ที่นี่เขาได้พบกับวาดจันทร์ซึ่งเป็นเจ้าของ  เธอเป็เจ้าของภาพวาดดวงจันทร์ เหนือนน้ำที่ใส เย็นฉ่ำ ในขณะเดียวกัน วินตายืนเหมือนถูมนตืต้องสะกด อยู่หน้าภาพเขียนนกกางปีกสีขาวถลาร่อนลมเหนือท้องฟ้าที่เบื้อลง่างคือท้องทะเล ทั้งสองคนรู้สึกเหมือนกันว่ามีแรงดึงดูดบางอย่างจากภาพเขียนทั้งสองและตัวตนของแต่ละคน              ขณะนั้นเอง ยายของวาดจันทร์ วิงมาบอกว่าเม็ดขนุนตกน้ำ ทุกคนออกไปที่ริมแม่น้ำ วาดจันทร์กระโดดลงน้ำ ว่ายน้ำอย่างปราดเปรียวและรวดเร็ว ทุกคนมองอย่างตกตะลึง ที่เห็นร่างเธอแหวกสายน้ำ ไปจนถึงตัวเม็ดขนุนขึ้นมา วินตาสังเกตว่าวาดจันทร์ไม่เหนือยเลย แต่เมื่อเธอสบตาพงศ์พญาและเห็นสายตาห่วงใยของเขา เธอก้ออ่นระทวยลงในอ้อมแขนเขาสัมผัสใก้ลชิด ทั้งคุ่เกิดความผู้พันบางอย่างทุกอย่าไม่รอดพนสายตาดุดันของวินตา                วาดจันทร์มาทานข้าวตามคำเชิญของอู๋ แม้สายตาของพงศ์พญาจะสงบนิ่ง แต่วินตาก็เห็นแววตาปรรถนาสึกซึ้งซ่อนอยู่ วินตาแทบจะคลุ้มคลัง เมื่อกลับถึงบ้านเธอคิดถึงภาพนกตัวใหญ่กางปิกร่อนเหนือท้องทะเล นกที่มีดวงตาดุดันคมกริบ ประหนึ่งพญาครุฑ  เธอรู้ว่าตัวเธอเท่านั้นที่สามารถใช้ภาพนี้หวนกลับไปทำร้านวาดจันท์ได้ ภาพที่พิสุทธิ์ศิลปินผู้เชียนตั้งชื่อว่า "โอบมหานที เธอจึงของซื้อภาพนั้นสุดท้ายวินตาไม่ได้รูปภาพนั้นเธอจึงยิ่งโกระวาดจันทร์             เธอเล่าให้พ่อฟังว่าพบผู้ชายที่ใช่แล้ว พิสุทธิ์จะบอกได้อย่างไรว่าสงหรณ์ใจว่าหนทางความรักของเธอเป็นหนทางที่มืดสนิท ไม่มีแสงสว่างใด ๆ ที่ปลายทางเลย  
   
          วันต่อมาพงศ์พญาพววาดจันทร์ไปหาแม่ของเขาวินาทีที่เธอสบตาบุญนารีเธอสะท้านไปด้วยความเกลียดชัง อย่าฆ่าให้ตาย ที่ประหลาดคือบุญนารีสือความรู้สึกเหล่านั้นเธอกลับหวาดกลัววาดจันทร์โดยไม่มีสาเหตุ  เมื่อวาดจันทร์พบนายแพทย์ปรากรม  ผู้เป็นพ่อ  พูดคุยอย่างดี จนปรากรมคิดว่าบุญนารีหวงลูกชาย  แต่บุญนารีรู้ดีว่าไม่ใช่  รอยเขียวช่ำบริเวณข้อมือ  เกิดขึ้นหลังจากวาดจันทร์จับข้อมือผยุงให้เธอเดิน ทันทีนั้นเธอเก็บความควสใร้สึกนี้ไว้อย่างมิดชิด เพื่อความสุขของลูก แต่ความรู้สึกรักใครถ้าเป็นไปได้ เธออยากให้วินตาแทนที่วาดจันทร์ ความต้องการของบุญนารี ไม่มีมีวันเป็นความจริง  เพราะทั้งคู่โหยหา  ซึ่งกันและกัน นี่ไม่ใช่ความรักธรรมดา  แต่เป็นสัณญาณบางอย่างจากอดีต  ชาติไกลโพ้น ที่ไม่ใช่มีแค่วาดจันทรืเห็ครั้งใดเหมือนมีใครทั้งคู่  แต่บุญนารีและวินตาเลียดวาดจันทร์ ที่สำคัญวาดจันทร์กลัววินตา ด้วยโดยเฉพาะเมื่อเห็นเล็บยาวจนงั้มทาเล็บสีแดงสด วาดจันทร์เห็นครั้งใด เหมือนมีใครมาขย้ำจิก กรีด จนไปทั่วตัว  ที่น่าแปลกคือพงศพญาเกงก็รู้สึกเช่นกันเมือเห็นเล็บสีแดงของวินตา                สัณญาณลึกลับอีกอย่างคือวาดจันทร์เข้าวัดไม่ได้ เธอจะร้อนรุ่มส่วรพงศ์พญาจะรู้สึกสุขสงบ อาบด้วยความสุขที่เกิดขึ้นในใจ ถาเความรุ้สึกนี้เกิดขึ้นจากผลกรรมเก่าในอดีตชาติ พงศพญาและวาดจันทร์ก็คือคนเผ่าเดียวกันและต่างไปจากวินตา ที่แน่นอน ทั้งสองเป็นศัตรูกัน ถ้าเช่นนั้นอะไรเล่าคือเหตุผลที่ทำให้วินตาเกลียดวาดจันทร์ แต่รักพงศ์พญา อย่างไรก็ตามทั้งสามคนไม่แน่ชัดกับความรู้สึกดังกล่าวรู้แต่เพียงว่าเป็นอะไรที่ลาง ๆ ในใจ
   
        นรวิชญ์นักศึกษาปริญญโทสาขาโบราณคดี สนใจงานของพิสุทธิ์ จึงติดต่อสัมภาษณ์ประวัติชีวิตเมื่อพบกับวาดจันทร์ เขาก็ต้องใจในความงามของเธอ จึงหาทางใกล้ชิดโดยอาศัยพิสุทธิ์ พิลุทธิ์พยายามสกีดกันพงพญาด้วยเหตุผลที่อธิบายไม่ได้ จึงเปิดทางหในรวิชญ์ เหตุนี้ทำให้พงศ์พญา ขุ่นเคืองใจ                   พิสุทธิ์ขัดแย้งกัยอย่างรุนแรง  เมื่อวาดจันทรืขายภาพ " โอบมหานที" ให้วินตา เขามีลางสังหรณ์ว่า การส่งภาพให้วินตา คือจุดเริ่มต้นความหายนะมาสู่ลูกแต่สุดท้ายภาพนั้นก็มาอยูในมือวินตา  ทุกครั้งที่วินตามองภาพเธอจะเกิดความแปลกประหลาดขึ้นมาภายใน รู้สึกมีพลัง มีอำนาจ เหนืออะไรบางอย่าง เธอรู้อีกด้วยว่าอำนาจนั้นควรใช้กับใคร คินหนึ่งวิตาจ้องภาพนี้ฉับพลันความรู้สึกเหมือนล่องลอยไปในอากาศพร้อมกับเสียงนกกระพิอปีก เป็นเวลาเดียวกันที่วากตาผันว่านำทำร้ายและพงศ์พญาก็ฝันเห็นว่าเธอถูกนกทำร้าย  เขาไปหาเธอทันที และพบว่าวาดจันทรืมีแผลที่หัวไหล่ เป็นแผลที่เกิดจากถูกนกจิกจริง ๆ       พิสุทธิ์แทบขาดใจกับสิงที่เกิดขึ้น เขาห่วงใยวาดจันทร์ยังเด็กเขาสังเกตกริยาท่าทางผิดปกติของเธอเริ่มรู้ความในยามที่เธอถูกขัดใจ ดวงตาจะเปล่งประกายกล้าเธอเกลียดนกแม่แต่นกตัวเล็ก ๆ เขากพยายามแก้ไขด้วยการพาเธอเข้าวัด แต่เธอหวาดกลัว   
    
           วินตาประมูลการซ่อมวัดมาได้ และให้พงศ์พญารับหน้าที่เป็นผู้ดูแลการซ่อม เขาทำงานอย่างมีความสุข วินตาจัดการให้วาดจันทร์เข้ามาหาพงศ์พญาด้วยเหตุจำเป็นต่าง ๆ นา ๆ และยินดีปรีดาเมื่อเห็นอาการทรมานของวาดจันทร์ แต่หารู้ไม่ว่าการแกล้งของเธอทำให้พงพญาสงสารวดจันทร์เป็นอย่างมาก เขาจึงขอเธอแต่งงาน  บุญนารีขัดขวางสุดตัว โดยการร่วมือของวินตาคือการทำทุกอย่างที่จะทำให้เขาอยู่ในวัดมากขึ้น               วาดจันทร์รู้ดีว่าตนเองถูกกลั่นแกล้ง เธอบุกไปหาพงศ์พญาถึงในวัด ยาดทนเสียงพระสวดจนถึงที่สุดทนไม่ได้เกิดอาการเกรี้ยวกราดดวงตาสีเขียวจัดเป็นประกาย สักครู่ก้อชัก และสลบไป พงศ์พญาสงสารวาดจันทร์จึงกำหนดวันแต่งงานเพื่อคุ้มครองเธอ  ในวันแต่งงานบุญนารีขอนิมนต์หลวงพ่อปุ่นมาให้พรวาดจัรทร์ร้อนรุ่มในใจ เมือเงยหน้าขึ้นเห็นแสงผุดผ่องจากชายผ้าเหลือง ที่ห่างอยู่ตรงหน้าแค่คืบ วาดจันทร์ถึงกับชัก กลัวลนลานสิ้นสติไปทันที วินตาดีใจที่วาดจันทร์ไม่มีโอกาส ลุกขึ้นมาต่อสู้แย่งชิงได้อีก นรวิชญ์รู้ผิดชอบชั่วดี ทนเห็นวาดจันทร์ผิดหวังในความรักไม่ได้ จึงตัดสินใจบอกพงศ์พญาถึงความจริงที่อาจจะช่วยชีวิตวาดจันทร์ พงศ์พญามาหาวินตาที่บ้านเอารูปโอบมหานที เผาทิ้งต่อหน้าต่อตา ทันที่ที่ภาพมอดไหม้วาดจันก็ฟื้นขึ้นแต่วินตากลับทุกข์ทรมานด้วยใบหน้าที่ถูไฟลวก บุญนารีร้องไห้ หมดหนทางเหนี่ยวรั้งพงศ์พญา             ความจริงที่บุญนารี รู้ความจริงจากญาณทิพย์ของหลวงพ่อปุ่น และพยายามปกปิดตลอดคือ ในอดีตชาติของพงศ์พญา และวาดจันทร์ ถือกำเนิดเป็นนาคาสองตัวคู่กัน แต่นาคตัว/พงศ์พญาผู้เปี่ยมไปด้วยศรัทธาในพระธรรม จึงหนีมาบวช  นางนาค/วาดจันทร์พยามตามไปด้วยหัวใจร้าวราน  จนสุดท้ายวินตา คาบไปเป็นอาหาร นางนาคสิ้นใจไปด้วยความแค้นที่พรากสามีของนางไป และบุญนารีที่เป็นตัวกลางในการพาสามีของนางขึ้นมาเกิด         วาดจันทร์ตื่นขึ้นมาแต่เรี่ยวแรงกลับน้องลง เพราะไม่เคยสร้างบุญหนุนเนื่องให้กับชีวิต พงศ์พญาคิดว่ามีวิธีเดียวที่จะช่วยคนรักได้คืกการบวช แต่วาดจันทร์รู้เรื้องที่พงศ์พญาอาจจะบวชไม่สึก เธอหาทางรั้งทุกทางแม้ว่าตนเองจะอ่อนแอลงเรื่อย ๆ ก็ตาม  
        บ่วงกรรม ที่พันธนาการวาดจันทร์ พงศ์พญาและวินตาจะสลายลงด้วยผลแห่งกุศลหรือไม่ ติดตามคำตอบใน"กาษานาคา"