เคย เสียใจจนทุกวันนี้ และตั้งแต่นั้นมา บอกตัวเองว่า ชีวิตนี้ขอยกให้พ่อแม่ หากพ่อแม่ชี้เราไปทางไหน เราก็จะทำ ..............

แม่ร้องไห้ ก็ตอนทีี่เราแต่งงาน
แล้วเราต้องไปอยู่บ้านแฟน
ที่ต่างจังหวัด เราไม่เคยไปอยู่ไกลจากแม่เลย
พอเราไม่อยู่สักคน แม่ก็เลยร้องไห้ คิดถึงเราอ่ะ

เคยทำเขียงตกใส่เท้าแม่อ่ะ น้ำตาเล็ดเลย แม่ครับ ผมขอโทษ

เราหลายคร้งนะ

ค่อนข้างไม่ดีเลย

เด็กอ่ะนะ อยากได้อะไรก้จะเอาให้ได้ แม่ไม่มี ก็แบบว่าโกรธ แล้วพูดไม่ดีกะแม่อ่ะ แม่ร้องไห้ว่า แล้วจะเอาที่ไหนให้

ส่วนมากก็เรื่องนี้แหละ แต่เราก้ไม่ได้ทำให้แม่ผิดหวังนะ เพราะตั้งใจเรียน รู้ว่าแม่ต่อสู้เพื่อให้เงินเรามาเรียน ซึ่งค่าใช้จ่ายสูงมากเลย

แต่แม่เป็นคนที่ประเสริฐที่สุดในโลกแล้ว เป็นบุคคลที่สู้ชีวิตมาก เคยมีญาติด้วยกันดูถูกแม่ว่า ส่งลูกสาวเรียน ทั้งๆที่ตัวเองไม่มีเงิน ระวังลูกสาวไม่รักดี ระวังจะไม่รอด แม่ร้องไห้ แบบว่าดุถูกกันเกินไป

ตอนนี้เราเรียนปีสี่แล้ว ได้เกรด สามกว่าตลอดเลย ไม่เคยเสียประวัติเลย คนที่เขาดูถูกแม่กัน ตอนนี้สิ่งที่เขาพูดกับแม่เราไว้มันตามสนองเขาแล้ว แม่กับพ่อของเราภูมิใจเรามาก

แล้วภูมิใจในตัวเองมากที่สามารถส่งลูกเรียนได้ แม้เป็นหนี้สินเยอะมากมาย แต่พวกท่านก้สู้จนที่สุด

ลูกคนนี้สัญญาว่าจะตั้งใจเรียนและจะตอบแทนพระคุณอันประเสริฐของท่าน ให้ท่านได้สบาย

เคยครั้งเดียวในชีวิตและจะพยายามให้เป็นครั้งสุดท้ายในชีวิต

ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันเลยนะ คุยกันดีๆ เรา ถามแม่ว่า ทำไมไม่บอก มีอะไรทำไมไม่บอก (อารมณ์น้อยใจ ถามแบบเสียงเครือๆ) แม่ก็ตอบว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่อยากให้เครียด

เท่านั้นแหละ ร้องไห้ ทั้งแม่ และลูก

ไม่เคยเห็นเค้าร้องเพราะเรานะ แต่อาจจะตอนที่เราไม่เห็นก็ได้

ตอนจบใหม่ๆ แม่หนีพ่อไป เราตกใจและโกรธมาก ถึงรู้ว่าตลอดมาแม่ต้องทำงานคนเดียวแถมต้องทะเลาะกับพ่อเวลาเมามาตลอด20ปีก็เถอะ ตอนนั้นเราเคว้ง ทำอะไรไม่ถูกที่ต้องดูแลบ้านคนเดียวด้วยรายได้เด็กจบใหม่ 6,000 บาท แถมคอยรองรับอารมณ์พ่อที่เมาอาละวาทตลอด

เราไม่คุยกับแม่ดีๆเกือบปี จนเราเย็นลง ชินกับภาระหน้าที่ กับพ่อที่เริ่มมีสติ และน้องชายก็คอยประสานให้ ไม่รู้ว่าตอนนั้นแม่เราร้องไห้บ้างมั้ย แต่รู้ว่าเสียใจแน่นอน

ถ้านับแค่เรื่องทำให้แม่เสียใจจนร้องไห้นี่ ในชีวิตผมมีแค่เรื่องเดียว
ตั้งแต่ที่ผมเป็นเด็กแล้ว ..ผมขโมยตังค์แม่ ..แล้วแม่จับได้ แม่เลยมาถาม
แล้วผมก็โกหก ..พอแม่เห็นว่าผมโกหก แม่ก็ไปคว้าไม้เรียวมาตีเลย
ไม่ถามต่อ ไม่อะไรเลย แค่ผมบอกว่า "ผมไม่ได้เอาไป" แค่นั้นแหละ
แม่ก็ฟาดๆๆ แล้วก็ฟาด ผมก็ร้อง แม่ก็ร้อง ..ขาแตกเลยผมอ่ะ
แล้วตอนหลัง ที่แม่อารมณ์เย็นลงแล้ว แม่ก็เข้ามาบอกว่า ..ที่แม่ตี ไม่ใช่เพราะผมขโมย
แต่แม่ตี เพราะผมไม่กล้ายอมรับ ..ทำผิดแล้วไม่รับผิด

แม่เกลียดคนแบบนี้ที่สุด ..โห ..ตั้งแต่นั้นมา ผมก็ไม่โกหกอะไรแม่อีก
ถ้าเรื่องไหนบอกได้ก็บอก ถ้าบอกไม่ได้ ก็บอกว่าบอกไม่ได้จริงๆๆ

นั่นแหละ เหตุการณ์ที่ผมทำให้แม่ร้องไห้ และเป็นเหตุการณ์เดียว ที่แม่ตีผม ครั้งเดียวในชีวิตจริงๆๆ