http://board.palungjit.com/showthread.php?t=159150

เมื่อตอนที่ลูกสาวของดิฉันอายุได้ 10 ขวบ แกมักจะมองเห็นในสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็น และสามารถที่จะสื่อสารพูดคุยกับพวกวิญญาณได้ ดิฉันเคยพาลูกสาวไปหาพระรูปหนึ่งซึ่งดิฉันมีความเคารพนับถือมาก เคยฝากตัวเป็นลูกศิษย์เพื่อปฏิบัติธรรมกับท่าน ท่านเป็นพระธุดงค์ไม่เคยอยู่กับที่ เมื่อออกพรรษาท่านก็จะออกธุดงค์ไปเรื่อยๆ เพื่อไปช่วยเหลือผู้ที่มีความทุกข์ ความเดือดร้อน ขณะนั้นหลวงพ่อท่านมาพักที่บ้านญาติของท่านซึ่งเป็นเพื่อนบ้านใกล้เคียงของ ดิฉัน ดิฉันทราบข่าวจึงพาลูกสาวไปกราบท่าน ตกกลางคืนท่านจะสอนกรรมฐานให้กับบรรดาลูกศิษย์ ท่านบอกว่าดวงจิตของลูกสาวดิฉันใสสะอาดบริสุทธิ์มาก ท่านถามลูกสาวว่า เวลานั่งสมาธิเห็นอะไรไหม ลูกสาวตอบว่าเห็นดวงแก้วใสๆ อยู่ในท้อง ท่านก็บอกว่าเด็กคนนี้จิตบริสุทธิ์จึงเห็นได้เร็ว เวลาต่อมาหลังจากนั้น มีอยู่วันหนึ่ง ดิฉันออกมาเดินเล่นหน้าบ้าน ซึ่งหน้าบ้านนี้มีบ่อที่ขุดไว้เพื่อที่จะเลี้ยงปลาไว้ดูเล่น ซึ่งขณะนั้นยังไม่ได้ซื้อปลามาเลี้ยง มีแต่น้ำฝนที่ตกลงมาขังอยู่ในบ่อนั้น ความลึกของบ่อประมาณ 2 เมตร มีน้ำขังอยู่ในบ่อกะว่าสูงประมาณ 1 เมตร ดิฉันมองเห็นงูตัวหนึ่งสีออกเกือบดำๆ ตัวยาวประมาณหนึ่งช่วงแขนได้ กำลังว่ายน้ำกลับไปกลับมาอยู่ในบ่อนั้น และพยายามที่จะไต่ขึ้นจากบ่อแต่ก็ขึ้นไม่ได้เนื่องจากบ่อนั้นปูกระเบื้องทำ ให้ลื่น แถมปากบ่อก็อยู่สูงเกินไปที่จะไต่ขึ้นมาได้ ดิฉันเรียกลูกสาวมาดูงูตัวนั้น แล้วพูดว่า สงสารงูตัวนั้นจังเลย แต่แม่กลัวงูเป็นที่สุด จะทำไงดี ถ้าคุยกับมันได้ก็ดีสินะ จะได้รู้ว่ามันว่ายน้ำเล่นอยู่ หรือว่ามันพยายามจะขึ้นจากบ่อกันแน่ ดิฉันเห็นลูกสาวเงียบไปพักหนึ่ง แล้วแกก็พูดขึ้นมาว่า แม่! งูตัวนั้นต้องการจะขึ้นมา มันตกลงไปในบ่อแล้วขึ้นไม่ได้ ดิฉันถามว่า "หนูรู้ได้ยังไง" แกบอกว่า ได้ยินเสียงเด็กผู้ชายจากงูตัวนั้นเรียกให้ช่วย ดิฉันจึงไม่ลังเลใจอีกแล้ว ถึงจะกลัวแต่ความสงสารมีมากกว่า จึงได้ไปเอาเบ็ดตกปลาของสามีซึ่งเลิกใช้ไปนานแล้ว เอาทางด้านปลายเบ็ดหย่อนลงไปในบ่อนั้นเพื่อที่จะให้งูตัวนั้นพันตัวกับปลาย เบ็ด เพื่อจะเอาขึ้นจากบ่อ แต่พอเบ็ดไปใกล้ตัวงู งูก็ว่ายน้ำหนีอย่างเดียวเลย ดิฉันเลยพูดกับลูกว่า ไหนหนูบอกว่ามันต้องการให้ช่วยไงล่ะ แล้วทำไมถึงว่ายน้ำหนี แกก็นิ่งไปพักหนึ่งเหมือนทำสมาธิแต่ไม่ได้หลับตา แล้วก็พูดขึ้นว่า เค๊าบอกว่าถ้าขึ้นมาแล้วกลัวจะถูกมนุษย์ทำร้าย ดิฉันเลยบอกลูกให้คุยกับงูว่าไม่ต้องกลัวนะ แม่จะพาไปปล่อยตรงหลังบ้านจะมีดงไม้หญ้าคาอยู่ แม่รับรองว่าจะไม่ทำร้ายมัน ลูกสาวก็กำหนดจิตบอกงูตามที่ดิฉันสอน สักพักแกก็พูดว่า แม่! หย่อนปลายเบ็ดลงไปได้เลยเดี๋ยวเค๊าจะขึ้นมา ดิฉันจึงหย่อนปลายเบ็ดลงไปในบ่อใหม่จนปลายเบ็ดจุ่มลงไปในน้ำอยู่เฉยอย่าง นั้นไม่ได้ขยับไปตามงูอีก ดิฉันแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย ปรากฏว่า งูตัวนั้นว่ายเข้ามาที่ปลายเบ็ด แล้วเริ่มพันตัวเองกับปลายเบ็ดนั้นประมาณ 4-5 รอบ ดิฉันค่อยๆ ยกเบ็ดขึ้นมา แต่พอจะพ้นปากบ่อ งูตัวนั้นก็ลื่นไหลลงบ่อไปอีก เป็นเพราะความลื่นของคันเบ็ดเนื่องจากเป็นพื้นผิวเรียบ ดิฉันจึงคิดหาวิธีด้วยการนำเอาผ้ามาพันเบ็ดเอาไว้เพื่อให้คันเบ็ดนั้นไม่ ลื่น แล้วหย่อนลงไปในบ่อใหม่ ปรากฎว่างูก็ว่ายเข้ามาพันตัวกับคันเบ็ดนั้นอีก คราวนี้เอาขึ้นมาได้ เมื่อพ้นปากบ่อแล้ว ดิฉันก็บอกกับลูกสาวว่า "หนูช่วยบอกงูด้วยนะว่าอย่าเพิ่งทิ้งตัวลงมา ขอให้แม่พาไปให้ถึงดงไม้ข้างหลังบ้านก่อน เพราะจะไปถึงตรงนั้นได้ก็ต้องเดินเข้าไปในบ้านก่อนแล้วไปเปิดประตูหลังบ้าน เพื่อจะเอาไปปล่อย ลูกสาวก็กำหนดจิตบอกตามนั้น ซึ่งก็แปลกมากเหมือนกับงูจะฟังรู้เรื่อง เพราะมันพันตัวเองกับคันเบ็ดอย่างแน่นหนา แล้วชูคอมองไปข้างหน้า ดิฉันก็เดินเข้าไปในบ้านโดยถือคันเบ็ดที่มีงูพันอยู่ปลายเบ็ดระยะทางจาก ประตูหน้าบ้านไปประตูหลังบ้านประมาณ 30 เมตรได้ เมื่อเดินไปถึงกำแพงรั้วหลังบ้าน ซึ่งมีดงไม้น้ำแฉะๆ อยู่ ดิฉันก็พาดคันเบ็ดกับขอบรั้ว ทันใดนั้นงูก็เริ่มคลายตัวออกจากปลายเบ็ดทิ้งตัวลงไปในดงไม้นั้นทันที นี่ถ้าไม่ได้ประสบกับตัวเองแล้วแทบไม่น่าเชื่อเลย... ยังมีเรื่องเกี่ยวกับนกพันธ์สงวนที่หลงเข้ามาในบ้านอีก ที่ดิฉันและลูกช่วยไว้ด้วยการสื่อทางจิตไว้วันหลังจะมาเล่าให้ฟังค่ะ! ขอให้ทุกท่านมีความสุข ร่ำรวยเงินทอง และมีความเจริญรุ่งเรืองทั้งในทางโลกและทางธรรมค่ะ..