ผีเข้า.....!

            

....เมื่อไม่กี่วันมานึ้....ผมมีเหตุต้องเดินทางไปต่างจัหวัดครับเพื่อน ๆ ที่ให้ความสนใจอ่าน ...ติดชายแดนครับ ตามคำพูดสามัญ ๆ ก็ ตะเข็บชายแดน....

มันน่าตื่นเต้นตั้งแต่ ...ถ้าผมจะขึ้นต้นอรัมภบทว่า...ที่ ที่ผมมุ่งหน้าไปนี่เป็น " ป่าช้าเก่า " แล้วครับ....และจุดหมายของผมก็ป่าช้าเก่าจริง ๆ ครับ ห่างจากตัวหมู่บ้าน ก็ประมาณ 2 กิโลเมตรได้ และหมู่บ้านดังกล่าว ก็มีกันไม่กี่หลังคาเรือน ...จะนับกันจริง ๆ ผมว่า ไม่เกิน 80 หลังคาเรือนหรอกครับเพื่อน ๆ ที่ให้ความสนใจ....

....ผมกว่าจะทำธุระ ณ จุดหมายดังกล่าวก็ปาเข้าไปข้ามคืนครับ...ท่าน ๆ อย่าเข้าใจผิด คิดว่าผมไปขุดกระดูกในป่าช้าเก่ามาต้อมซุปเพราะความยากจนของผมนะครับ...ป่าช้ามันล้างมานานแล้วครับ...จะเหลือก็แต่ เสื้อผ้่าศพขาด ๆ เก่า ๆ ระเนระนาดอยู่....ฮะ ๆ ๆ กรรม !

...ไม่มีหรอกครับท่าน ๆ ...มูลนิธิฯ ต่างก็พากันมาล้างป่าช้าหมดแล้ว...แต่เหลือก็มีป่า ถัดออกไปก็เป็นทุ่งนา ...เลยไปหน่อยก็วัด เห็นเมรุเผาศพสวยงามตระหง่านอยู่ตรงหน้า...วันดีคืนดีก็มีควันพวยพู่งออกจากปล่องเมรุ ดูงามตายิ่งนัก....

...โชคร้ายครับ....ฝนตกหนักวันที่ผมจะกลับพอดี....ผมก็นั่งรอ จิบสุรากับบรรดาชาวบ้านไปพลาง ๆ รอจนกว่าฝนจะซา....ดึกเข้า ๆ ...เอะ มันยังไงกันเนี่ย....ฝนก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตก

...ประมาณซัก 4-5 ทุ่มเห็นจะได้....ลุงปลิก คนในหมู่บ้าน วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในใต้ถุนบ้านผู้ใหญ่บ้านที่ผมกำลังนั่งจิบสุราท้องถิ่นเพลิน ๆ อยู่.....ละล่ำละลักพูดขึ้นว่า..." อีแก้วถูกผีเข้า "

....ภาษาชาวบ้านครับ ไอ้หรืออีนี่...แต่ไม่มีใครเรียกผมไอ้นะครับท่าน ๆ ....เพราะต่างถิ่นเขาจะให้เกียรติกันครับ...แต่ถ้าดาราก็ว่าไปอย่าง...อย่างคุณมอส ปฏิภาณ นี่ก็เรียก " บักมอส ๆ " ไปเลย...

...คุณลุงผู้ใหญ่ชวนผมไปด้วยครับ....ไปดูซิว่า ผีเข้าคุณแก้วนั้น...มันเป็นยังไงกันแน่...

....ผมกับลูกน้องคุณลุงผู้ใหญ่ พร้อมกับน้อง ๆ ของผมก็มาถึงบ้านหลังหนึ่ง...ซึ่งก็...บ้านของคุณแก้วนั่นแหละครับเพื่อน ๆ ...ชาวบ้านต่างก็กำลังส่งเสียงเจี้ยวจ้าวกันลั่นใต้ถุนบ้าน เป็นเรื่องอื่นไม่ได้ นอกจากเรื่องผีเข้าคุณแก้ว...ลูกสาวเจ้าของบ้านหลังนี้

...เมื่อเห็นคุณลุงผู้ใหญ่ ชาวบ้านที่กำลังพากันปราศรัยเรื่องผีเข้า ต่างก็เงียบ แล้วหันมาทางคุณลุงผู้ใหญ่ พร้อมกับพยายามลำดับเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งก่อนและปัจจุบันให้คุณลุงผู้ใหญ่สดับรับฟัง

...ใจความว่า....แก้ว....เธอออกไปหาเก็บของป่า ใกล้ ๆ ป่าช้าเก่า ที่...จุดหมายของผมก่อนหน้าที่ผมบอกนั่นแหละครับเพื่อน ๆ ที่ให้ความสนใจ....จะว่าอีกที ก็ที่ผมพักเมื่อคืนก่อนที่ผมจะมานั่งรอฝน ที่บ้านคุณลุงผู้ใหญ่นั่นแหละครับ

แก้ว...เข้าไปหาหน่อไม้ ...ผักป่า ที่ป่าช้าเก่า กลับบ้านมาก็ เป็นปกติ ...จนฝนตกหนัก...ประมาณ 3-4 ทุ่มอาการของแก้ว ก็เปลี่ยนไป...จากปกติ เปลี่ยนเป็นตาถลน...จ้องพ่อแม่ของตนเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ...แถมพูดห้าว ๆ เสียงไม่ใช่แก้วคนเดิม....พ่อแม่เห็นดังนั้น ก็เข้าใจในทันทีว่า แก้วถูกผีเข้า...

ก็เลยตะโกนเรียกชาวบ้านให้เข้ามาช่วย....พวกชาวบ้านก็ มากันเต็มใต้ถุนบ้านอย่างที่เห็น...

คุณลุงผู้ใหญ่ได้ฟังเรื่องราวพอคร่าว ๆ ก็หันมาพยักหน้าให้ผม...เป็นทำนองว่า ขึ้นไปดูข้างบนกันดีกว่า....ผมตอบรับทันที...

...ภายในห้องกลางบ้าน....มีคนเฒ่าคนแก่ นั่งอยู่รอบๆ  หญิงสาววัยกลางคน...จะให้ผมเดาก็ประมาณ 35-37 ประมาณนี้ครับ..ยังโสด สวย ขาว....

...หญิงสาว ที่นอนอยู่ตรงกลางคนเฒ่าคนแก่เหล่านั้น...ก้พอจะสรุปได้ทันทีว่าเธอชื่อแก้ว....พอเห็นคุณลุงผู้ใหญ่เดินเข้าไปใกล้ ๆ เธอกลับทะลึ่งพรวดลุกนั่งทันที พร้อมทั้งชี้หน้าคุณลุงผู้ใหญ่ แล้วตะโกนถามว่า...." มึงเป็นใคร มาทำไม อย่ามายุ่งกับกู กูจะเอาอีนี่ไปอยู่ด้วย "....คุณลุงผู้ใหญ่ ทำหน้าวางเฉย....สั่งให้คนเฒ่าคนแก่ เอาสายสิญที่พันอยู่รอบ ๆ ตัวแก้วออกเสีย...พร้อมทั้งพระที่ห้อยคอแก้ว...ก็ให้ถอดออก

...เสร็จสรรพ คุณลุงผู้ใหญ่...ถามผีซึ่งสิงอยู่ในร่างของแก้วอย่างนุ่มนวลว่า....

" พ่อเอ้ย พ่อเป็นใคร ทำไมถึงมาทำให้ลูกหลานมันตกใจอย่างนี้ละพ่อ ...ดูสิลูกหลาน ชาวบ้านเขาพากันขวัญหนีดีฝ่อกันหมดเลย...พ่อต้องการอะไรเหรอ..."

...ผีที่สิงอยู่ในร่างแก้ว..ไม่ตอบครับ...หันช้า ๆ มาทางผม.....

อ่าว...ผมก็ยิ้มสิครับคุณ แก้วออกจะสวยปานนั้น ...มองมาใครบ้างไม่ยิ้ม...ผมหน้าบึ้งใส่ ก็จะหาผมหยิ่งอีก..เวรกรรม...กลืนไม่เข้าคลายไม่ออกจริง ๆ ผม...

เธอหลบตาผมครับ....เธอคงรู้ด้วยจิตวิญญาญของเธอครับว่า....ถ้าขืนมองผมนาน ๆ ...ผี...ไอ้หมอนี่มันก็ไม่เว้นแน่...มีโอกาสเป็นเมียมันสูง.....

...เธอไม่ตอบคุณลุงผู้ใหญ่ครับ...แต่กลับบอกคนรอบ ๆ ว่า เอาเหล้ามาให้กู เอาไก่ต้มมาให้กู กูหิว พวกมึงไม่เคยให้อะไรกูกินเลย อีนี่ ( หมายถึงแก้ว ) ก็ไปลบหลู่กู มันเยี่ยวใส่ที่กูอยู่ ใต้ต้นไม้ ๆ จอมปลวกเล็ก ๆ มันเยี่ยวใส่กู...!

...คนเฒ่าคนแก่ที่อยู่รอบ ๆ ไม่รอช้า...รีบตะโกนสั่งให้ ชาวบ้านที่คอยเป็นกำลังใจด้านล่างจัดการ หาเหล้ายา ไก่ต้ม ไข่ต้ม ขนมหวาน มากันจ้าละหวั่น

...ในช่วงที่รอ...คุณลุงผู้ใหญ่ก็สอบถามต่างๆ  นา ๆ ว่าเป็นใครมาจากไหน...ตายมานานหรือยัง...ฯลฯ ผมจับใจความได้ว่า...เธอเป็นผู้หญิง โดนสามีฆ่า แล้วเอาศพมาทิ้งไว้ที่ ที่เธอบอก ก็คือใต้ต้นไม้ จอมปลวกเล็ก ๆ นั่นเอง เธอตายมาแล้ว 80 ปี ยังไม่ได้ไปพุดไปเกิด ...

เวลาเธอพูดผมพยายามเข้าไปใกล้ ๆ เธอครับเพื่อน ๆ ...ผมกะจะไปจ้อง... ดูซิว่า คนผีเข้าหนิ ถ้าดูใกล้ ๆ แล้วจะเป็นยังไง....แต่ก็แปลก เธอไม่ยอมสบตาผม...ผมจะต๊ะเอ๋ ให้มันรู้แล้วรู้รอดไปก็ไม่กล้า...เธอไม่ใช่คุณหมูสนามหรือคุณ 6potato9 ..จะมาต๊ะเอ๋กันได้ไม่หยุดไม่หย่อน...

...มาคิดอีกที...ก็คงเป็นเพราะพระที่ผมห้อยคออยู่รึเปล่านะครับ...ที่ทำให้เธอ แก้ว หรือผีในร่างของแก้วก็ตามทีเถอะครับ...ไม่กล้ามองหน้าผม...

...ไม่นานเครื่องเซ่นไหว้ก็มาถึง....ผีในร่างของแก้ว ก็ลงมือกินอย่างไม่เคยพบเคยเห็น หรือเคยกินมาก่อน....เหล้าขาวหนึ่งขวด เธอก็กระดกครั้งเดียวเกือบครึ่งขวด...เป็นผม ผมเองยังไม่ไหว แล้วผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างแก้ว...ทำไมเธอถึงกระดกได้มากมายขนาดนั้น....

...เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย...เรื่องอาหารการกิน....คุณลุงผู้ใหญ่ ก็พูดขึ้นมาว่า...

"...ในเมื่อแม่ก็ได้รับอย่างที่แม่ต้องการแล้ว...แม่ก็ปล่อยนังแก้วมันไปนะแม่...ฉันขอนะแม่ พรุ่งนี้จะให้นางแก้วมันไปขอขมา แล้วก็ทำบุญใส่บาตรให้นะแม่นะ...."

ผีในร่างของแก้วตอบว่า..." ไปก็ได้ แต่ก็อย่าให้นังคนนี้ ไปเยี่ยวรดใส่ที่เดิมอีก ไม่งั้น ก็จะกลับมาเข้าสิงเหมือนเดิม..แล้วอย่าลืมคำสัญญาว่าจะทำบุญไปให้ด้วยล่ะ ฉันไปล่ะ "

พูดจบร่างของแก้ว...ก็ร่วงผลอยลงเหมือนคนหมดเรี่ยวแรง...ทุกคนต่างก็วิ่งหายาดมยาหม่องกันให้วุ่น...

ไม่นานแก้วก็ลืมตาขึ้น...พร้อใกับ งง ๆ และถามว่า...หนูเป็นอะไร...?

...คนเฒ่าครแก่ก็พากันแจ้ว ๆ ใหญ่ว่า...แก้วไปเยี่ยว รดที่ใต้ต้นไม้ตรงป่าช้าเก่า...ใกล้จอมปลวกเล็ก ๆ ...ผีที่ประจำอยู่ที่นั่นเลยโมโห มาเข้าสิง...

แก้วตกใจ...พร้อมทั้งอุทานขึ้นมาว่า....

"...จะบ้ากันใหญ่แล้ว...ฉันจะไปเยี่ยวได้ยังไงตรงนั้น..." แล้วเธอก็หันมาทางผมครับ..แล้วก้มหน้าอายเล็กน้อย...พร้อมกับพูดเบา ๆ พอทุกคนจะได้ยินว่า...

"...ก็...ก็...พี่ซี ก็นั่งดูฉันก้มขุดหน่อไม้อยู่แถว ๆ นั้นเองน่ะ... "

ก็....อย่างว่าครับ.........ผมไม่รู้จะพูดยังไงครับเพื่อน ๆ ...

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านครับเพื่อน ๆ ที่สนใจทุกท่าน....ผิดตกประการใดขออภัยครับผม....พรุ่งนี้ ผมก็เข้าป่าช้าอีกแล้วครับ...ไม่รู้ใครจะมาเยี่ยวอีกรึเปล่านะครับ...

ของฝากคุณ Armnoi คอยรัก วิศกรหนุ่มรูปหล่อ และนักธุระกิคนใหม่ ประจำเอ็มไทยครับผม...แหะ ๆ

ฮะ ๆ ๆ...!