ลองคิดดู....

เศรษฐีนีผู้หนึ่งตกพุ่มสาวหม้ายมานาน....เธอจึงคิดว่า ควรมีใครสักคนเป็นคู่ชีวิตยามแก่เฒ่า...จึงได้ลงประกาศตามสื่อต่างๆ โดยมีข้อแม้ผู้ที่จะมาเป็นคู่ชีวิตว่า...

1. ต้องไม่เดินหนีกันไป

2. ต้องไม่ทำร้ายเธอไม่ว่ากรณีใด

3. ต้องทำให้เธอมีความสุขกับเรื่องบนเตียง 

หากทำได้ทรัพย์สินทั้งหมดก็จะยกให้.........

หลังจากประกาศตามสื่อได้ไม่นาน....เช้าวันหนึ่ง...

...ปังๆๆๆ ....."สวัสดีครับ มีใครอยู่มั๊ยครับ" 

เสียงเคาะประตูหน้าบ้านทำให้ม่ายสาวต้องเดินออกมาดู....หลังจากเปิดประตูออกมาดู  ก็พบชายคนหนึ่ง...แต่! เขานั่งอยู่บนวีลแชร์ เขาเป็นคนพิการ.....

หญิงหม้าย : สวัสดีค่ะ มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ....

ชายพิการ : สวัสดีครับคุณผู้หญิง....ผมมาตามประกาศของคุณผู้หญิงครับ...

หญิงหม้าย : คุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ...หรือไม่คุณคงไม่ได้เห็นข้อแม้ที่ดิฉันประกาศไป...

ชายพิการ : ไม่ผิดหรอกครับ ก็คุณผู้หญิงมีข้อแม้อะไรบ้างล่ะครับ...

หญิงหม้าย : ข้อแรก ก็ คุณต้องไม่เดินหนีฉันไป....

 ชายพิการ : ก็ผมขาด้วน...จะเดินหนีจากคุณไปได้อย่างไร...

หญิงหม้าย : ข้อสอง คุณต้องไม่ทำร้ายฉันไม่ว่ากรณีใดๆ

ชายพิการ : ผมไม่ได้พิการแต่ขานะครับ แขนผมก็ด้วน...ดังนั้นผมทำร้ายคุณไม่ได้แน่นอน...

หญิงหม้าย : นั่นสิคะในเมื่อคุณแขนขาด้วน แล้วเรื่องที่ต้องให้ฉันมีความสุขเรื่องบนเตียง....

ชายพิการ : คุณผู้หญิงครับ ผมแขนขาด้วน คุณลองนึกดูว่าผมใช้อะไรเคาะประตู...........

หญิงหม้าย : ......O_o!.............