หลงนักสาวไซไลน์

เรื่องมีอยู่ว่าผมได้เจอน้องคนนี้บนทางอินเตอรเนตแล้วได้เบอร์มา ผมจึงลองนัดเจอน้องเค้า

น้องเค้าไม่ได้น่ารักอะไรมากมาย น้องเค้ายิ้มสวย พูดจาเก่งไพเราะ ถ่อมตนมาก

ผมก็ได้เสร็จภารกิจกับน้องเค้า จนผมก็ชวนน้องเค้าไปทานข้าว แล้วเราสองคนก็นัดเจอกันบ่อยขึ้น

จนผมถามน้องเค้าว่าทำไมถึงมาทำงานแบบนี้ แต่ในใจผมรู้ดีว่าน้องเค้าลำบากมาก ดูจากสภาพบ้านและครอบครัว น้องเค้าเป็นคนเรียนเก่งเรียนได้ 3.8 เรียนทุนมหาลัยฟรี  เอกบัญชี (เพราะผมขอดูเกรดน้องเค้า) น้องเค้า ก็ไม่ได้รับงานบ่อยมากเพราะน้องเค้าทำงานPart time ที่อื่น เเล้วผมรู้สึกกับน้องเค้ามากกว่าคู่นอน ผมบอกให้น้องเค้าเลิกรับงานน้องเค้าก็เลกผม ทำตัวเหมือนแฟนน้องเค้ามาก โทรหาตลอดเวลา ไปรับไปส่งทุกที่ จนวันหนึ่ง ผมพาน้องเค้าไปเจอครอบครัวผม ครอบครัวผมชอบน้องมากเพราะน้องเค้าน่ารัก นิสียดี พูดจาไพเราะ เรียบร้อย ผิดกับวันแรกที่น้องเค้าแต่งตัวมาหาผมแบบSexsy  ผมควรทำไงดี น้องเค้าบอกไม่อยากคบกับผมเพราะน้องเค้าบอกว่า เค้ามีรอยบาปติดตัว จน ณ ปัจจุบันนี้ น้องเค้าก็ทำแต่งาน Parttime ไม่รับงานไซไลน์อีก แต่ผมควรทำไงดี ผมอยากเลิกตัดใจจากน้องเค้า ผมทรมารใจมาก ที่บ้านผมคอยถามหาน้องเค้าตลอดทุกๆ อาทิคย์ที่น้องเค้าไม่มา บ้านผม ผมจะพูดกับน้องเค้ายังไงให้หันมารักผม ลืมบอกอายุผมห่างกัน 10 ปี น้อง 22 ผม32 มีฐานะการทำงานที่มั่นคง พูดง่ายๆมีพร้อมทุกอย่าง แต่ก็ดูเหมือนน้องเค้าจะมีใจให้ผมด้วย หรือว่าผมคิดไปเองคนเดียว