กลอนรำพันรัก......นพรัตน์ ไม้หอม

  เพียงแรกพบสบตาพาประหวั่น      ใจเต้นสั่นระริกเหลือเชื่อหรือไม่

พี่เคยเป็นเยี่ยงนี้เสียเมื่อไร             พอเจอน้องสะดุดใจให้ระรัว

  กายพี่ชืดมือพี่ชาขาพี่แกว่ง           เสียงพล่าแปล่งประหม่าให้ชายได้เขิน

คงร่วมกรรมแต่ปางก่อนมาย้อนเติม   ตั้งแต่เริ่มเห็นพักตร์นึกรักพลัน

 

 

 

     ขอเจ้าจงเปิดใจให้พี่ค้น                รักพี่หล่นตกในใจห้องไหนหนอ 

สำรวจสิ้นได้ความจริงที่เพียงพอ         รักพี่เจาะเกาะติดแน่นเต็มทั่วใจ

    สวรรค์-พรหม-บุญกรรมได้นำแต่ง    ส่งเสริมแรงแห่งฝันไม่หวั่นไหว

ยื่นพลังแห่งรักคล้องสองหัวใจ            พี่แม้นไร้วาสนายังกล้าครอง 

 

 

 

 

ความเห็นที่ 1
ลุงป.6 ณ เอ็มไทย

..................บาทแรกบันทัดที่ ๓ นั้นพิมพ์ผิดครับ ... ที่ถูกก็คือ
พร่า .. และ.. แปร่ง
ไม่ใช่พล่า(นั่นมันทำอาหารแล้ว) กับแปล่ง
แต่งกลอนใช้ได้ครับ .. มีแวว
ลองแต่งแนวสังคมบ้างสิ ... อย่างนี้ภาษานักกลอนเขาเรียกว่า...กลอนหาผัวหาเมียครับ .. เป็นกลอนเบื้องต้นสำหรับคนหัดแต่งกลอนใหม่ๆ