"ฤา..มีแต่คนตายที่ไม่ได้-คนเป็นได้หมด"

วั น นี้  เ ว ล า พู ด  "เรื่องปรองดอง"

น้ำหนักมันไปอยู่ในเรื่องของการ "ให้อภัย การนิรโทษกรรม"

เลยกลายเป็นว่า"คนที่จะต้องให้อภัยถูกกดดันว่าจะต้องให้อภัยให้ได้"

ต้องก้าวข้ามให้ได้ ต้องลืมให้ได้ ภาระความรับผิดชอบมันก็เลยมาตกอยู่ที่ผู้เป็นเหยื่อ

หรือผู้ที่สูญเสียต้องมาแบกรับความรับผิดชอบนี้อีก…

ปรองดองหมายถึงอะไร 

คือทำให้ความรู้สึกของคนในชาติมันดีขึ้น ทำให้ความรู้สึกโกรธ เคียดแค้น ชิงชังระหว่าง

กันมันหายไป แล้วกลับมาอยู่ด้วยกันได้อย่างสันติ  แต่เราได้ทำอะไรเพื่อนำไปสู่จุดนั้นกัน

หรือยัง...เอาแค่ว่าให้ก้าวข้ามความถูกผิดไปแล้วให้อภัย ก็ยังไม่รู้เลยว่า...

จะ"ใ ห้ อ ภั ย กั บ ใ ค ร"

 ...........................

ถ้าเราไม่มีหลักที่ถูกต้องที่จะยึด เราก็ไม่รู้ว่าวันข้างหน้าเราจะเดินต่อไปเพื่ออะไร...

ถูกถามว่า..ถูกมองว่า..เป็นอุปสรรคต่อกระบวนการปรองดองหรือเปล่า

คือถ้าคู่กรณีทุกคนในสังคมได้ประโยชน์หมด มีคนตายที่ไม่ได้ แต่คนเป็นได้หมดเลย

ถ้าอย่างนั้นแล้วเราจะทำ ทำไม…

"ความจริง"มันเป็นสิ่งที่ช่วยเยียวยาความเข้าใจได้ทางหนึ่ง 

บางคนก็ต้องการความจริงเพื่อที่จะเข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

ต้องการความจริงเพื่อที่จะทราบว่า  ใครทำผิด!! ใครควรต้องรับผิดชอบ !!

และคนผิดต้องออกมาสัญญาว่าจะไม่ทำผิดอีก

เพราะฉะนั้น "ความจริง"มันเป็นเหมือนกับประตูด่านแรก

ที่จะนำไปสู่การเยียวยาความรู้สึก ความสูญเสีย

และก้าวเดินในเส้นทางปรองดองต่อไป

...........................

เชิญผู้ที่สนใจร่วมแสดงความคิดเห็น--ดั่งผู้ที่เจริญแล้ว

ขอบคุณ